ادراک از نگاه کامو، 7 جمله از آلبر کامو درباره پوچی و عبث بودگی

پوچی یک ایده تزئیینی در کار آلبر کامو نیست بلکه نقطه مرکزی تمام نوشته هایش است جایی که در آن عطش انسان برای معنی با دنیایی که جوابی نمی دهد مواجه می شود. در اندیشه کامو، پوچی به معنای آشوب، ناامیدی و یا بی معنی بودن نیست بلکه یک رابطست انسان ها به دنبال وضوح، عدالت، نظم و توضیح نهایی هستند در حالی که دنیا زیبایی، مرگ، سکوت، تصادف و تکرار را عرضه می کند.

بخاطر هین جملات آلبر کامو درباره پوچی همچنان اهمیت دارند و فقط شعار های توخالی درباره بدبینی نیستند بلکه  تلاش هایی برای توصیف خودآگاهی و ادراک ما هستند. نگاه آلبر کامو به زندگی بدون تسلی دینی بدون قطعیت تاریخیو بدون فرار متافیزیکیست با اینحال جواب او کناره گیری از زندگی نیست. پوچی کامو شفاف، بیدار، سرکش و به طور عجیبی سرزنده باقی میمونه.

برای  آلبر کامو، پوچی پایان زندگی نیست بلکه راهی برای دیدن است و البته شروعی برای ادراک صادقانه از زندگی.

بررسی کوتاه زندگی کامو و چرا پوچی در زندگی آلبر کامو مهم است

آلبر کامو در سال  1913 در موندوی الجزایر بدنیا آمد و در سال 1960 در فرانسه درگذشت. وی مقاله نویس، رمان نویس، نمایشنامه نویس، روزنامه نگار و متفکر اخلاقی بود که آثار مهمی مثل بیگانه، افسانه سیزیف، طاعون، شورش و سقوط را نوشته است. کامو در سال 1942 توانست بخاطر رمان بیگانه جایزه نوبل را ببرد رمانی که بر پوچی زندگی تمرکز دارد و وی در سال های بعد با اسطوره سیزیف به همین موضوع برگشت.

آلبر کامو را معمولا با جنبش اگزیستانسیالیسم فرانسوی در قرن بیستم میشناسند با اینک خود وی در مقابل این برچسب مقاومت می کرد و علاقه ای نداشت به عنوان یک فیلسوف شناخته شود. مسائل اصلی کامو خودکشی، آزادی، شورش، عدالت، مرگ و امکان کرامت در دنیای بدون تضمین های نهایی بود.

پوچی در کار های آلبر کامو اهمیت دارد چرا که ادبیات و  اصول اخلاق وی را شکل دادند. پوچی در آثار کامو رویارویی مورسو با جهانی بی اعتنا، شادی شگفت انگیز سیزیف و امتناع همیشگی کامو از توجیه قتل به نام نظام های انتزاعی و ایدئولوژیک را توضیح می دهد.

پیشنهاد مطالعه: اسطوره چیست؟

7 جمله از کامو درباره پوچی زندگی

در نوشته های بعد زندگی و نوشته های کامو را با دقت بیشتری بررسی می کنیم در این جا هفت جمله از کامو درباره عبث بودگی را مورد بررسی قرار میدیم.

مسئله اساسی

تنها یک مسئله فلسفی واقعا جدی وجود دارد و آن خودکشیست.

اسطوره سیزیف

کامو فلسفه خود را نه با یک تئوری بلکه با یک بحران شروع می کند. قبل از اینکه بپرسد که آیا جهان معنی دارد یا نه میپرسد که ایا اصلا این جهان ارزش زندگی دارد یا خیر.  پرسش کامو یک ورود خشن به دنیای وی است از نظر وی تفکر باید به هستی جواب بدهد. پوچی  اهمیت پیدا می کند چرا که اعمال ما را احاطه کرده است و فقط یک امر انتزاعی نیست. اگر جهان به این پرسش پاسخ نهایی ندهد سوال اساسی این می شود که آیا یک نفر باید به زندگی ادامه بدهد یا آن را ترک کند، جواب کامو به این پرسش این است که انسان باید به زندگی ادامه بدهد اما درگیر توهمات نشود این ایده بسیار مهمه چرا که خوانندگان جدید ممکنه معنی را به عنوان چیزی شکننده، غایب و بی ثبات تجربه کنند.

پیشنهاد برای مطالعه بیشتر: ادراک از نگاه داستایوفسکی

چهره ناگهانی امر پوچ

در هر گوشه خیابانی، احساس پوچی می تواند ناگهان به صورت هر انسانی سیلی بزند.

اسطوره سیزیف، دیوار های پوچ

کامو عبث بودگی و پوچی را به عنوان کشف های فلسفی روشنفکران نمی بیند بلکه آن را در زندگی عادی، گوشه و کنار خیابان، محل کار و ژست های تکراری می بیند. این جمله نشان می دهد که نگاه کامو به پوچی نوعی تجربه ای از ادراک است. جهان همان باقی می ماند اما نگاه انسان تغییر می کند عادت ها از بین می روند و ماهیت زندگی روزانه برملا می شود. این همچنان اهمیت دارد چرا که خیلی از انسان ها در ابتدا ناراحتی وجودی را نه در کتاب ها بلکه در روتین های زندگی، خستگی، سکوت و خودآگاهی ناگهانی تجربه می کنند.

آشنایی با اساطیر یونان

انسان به دنیای ساکت نیاز دارد

امر پوچ از  رویارویی میان نیاز انسانی و سکوت نامعقول جهان زاده می شود.

اسطوره سیزیف

این یکی از دقیق ترین نوشته های کامو درباره عبث بودگی زندگیست. پوچی به معنای بی معنی بودن دنیا نیست بلکه تصادم بین انسان پرسشگر و جهانیست که به طور کامل قابل فهم نمی شود. بیان کامو اهمیت دارد ، پوچی از تضاد به وجود می آید و به هر دو طرف نیاز دارد انسان تقاضای دلیل می کند و جهان در سکوت به سر میبرد.این ایده در دنیای امروز اهمیت دارد چرا که از خوشبینی کم عمق و ناامیدی اغراق شده اجتناب می کند و به ما می گوید عبث بودگی وقتی شروع می شود که خودآگاهی از دروغ خودداری میکند.

معرفی کتاب: دنیای قشنگ نو اثر آلدوس هاکسلی

انسان و دنیا با همدیگر

امر پوچ به همان اندازه که به جهان وابستست به انسان نیز وابسته است.

اسطوره سیزیف

در اینجا کامو تعریف خود را واضح تر می کند در تعریف کامو پوچی نسبت گرایانست. یک سنگ به خودی خود پوچ نیست زندگی انسان در تنهایی عبث نیست بلکه پوچی وقتی نمایان می شود که ذهن انسان به دنبال اتحاد، معنی و توضیح در دنیای بی طرف، مقاوم و بی تفاوت می گردد. بخاطر همین هست که تفکر کامو نیهلیسم خالص و اومانیست ساده نیست. او از ملامت کردن جهان و ذهن انسان خودداری کرده و عبث بودگی را نتیجه روبرو شدن این دو میداند.

خرد در حد خود

امر عبث، عقل روشن بینی است که به خود خود آگاه می شود.

کامو عقل را رد نمیکند بلکه این توهم را که این عقل میتواند همه چیز را حل کند را نقض می کند یک ذهن ابزورد یا پوچ به علت دیدن واقعیت دنیا شفاف و روشن است و در عین حال به علت اینکه میداند شفافیت مرز دارد متوجه محدودیت خرد می شود. بخاطر همین کامو بین ایمان کور و منطق گرایی با نخوت فرق میگذارد. او خرد را بدون تسلی های دروغین می خواهد در جهان بینی کامو، عبث گرایی، حماقت و بی منطقی و گیج شدن احساسی نیست.

خرد حاصل از عبث گرایی چون محدودیت های خود را می داند نسبت به خود و توانایی هاش صادق است. این  مفهوم در دنیای امروز که افراد اعتقاد دارند علم، ایدئولوژی یا تکنولوژی می توان جواب اضطراب انسان را بدهند کاربردیست.

معرفی کتاب: امپراتوری خورشید

آزادی بدون آینده

امر پوچ در این نکته مرا روشن می کند، آینده ای وجود ندارد.

اسطوره سیزیف

این جمله میتواند به ظاهر تاریک به نظر برسد اما کامو معنای دقیق تری را به آن اشاره می کند. او از آینده ای که حال را با وعده رستگاری، سرنوشت تاریخی و موفقیت به اسارت می گیرد متنفر است. آزادی حاصل از عبث بودگی وقتی یک نفر خارج از تضمین های خیالی زندگی کند شروع می شود. این به این معنا نیست که یک نفر نمیتونه برای زندگی خودش نقشه بکشه، خلق نکنه و عاشق نشه بلکه به این معناست نباید لحظات زندگی را برای وعده های متافیزیک قربانی کنه. عبث بودگی در اندیشه آلبر کامو به حضور گره خورده است این ایده در جهان امروز مهم است که زندگی هیا بسیاری با آینده هایی که هیچوقت نمیرسند از بین رفته است.

معرفی فیلم: کلمنتاین عزیزم اثر جان فورد

بی طرفی مودبانه نسبت به جهان

من آغوش خود را نسبت به بی طرفی مهربانه نسبت به جهان گشودم.

بیگانه

این آخرین ادراک مورسو قبل از اعدام است. این جمله که مربوط به رمان کاموست همان عبث بودگی ای که در اسطوره سیزیف تفسیر شده است را بیان می کند. جهان نسبت به تو بی تفاوت است اما لزوما دشمن نیست. سکوتش ترسناک است اما به طرز عجیبی آزاد کنندست. مورسو از اینکه حقیقت وی را توجیه کند دست می کشد او دنیا را بدون درخواست بازبینی می کند. این ایده امروز هم تکان دهندست چرا که راحتی اخلاقی را حذف می کند و در عین حال آرامش بالقوه را نشان می دهد آن هم این که بدون این توهم که دنیا قراره جوابی به وجود ما بده زندگی کنیم.

نتیجه گیری

کامو نشان می دهد که عبث نه احساسی گذرا، بلکه شیوه ای برای نگریستن به جهان است. جهانی که در برابر جست و جوی انسان برای معنا خاموش می ماند با اینحال پاسخ او نه تسلیم است و نه امید های واهی، بلکه روشن بینی، آزادی و طغیان آگاهانست. سیزیف با آگاهی از سرنوشت خود و ادامه دادن به بالا بردن سنگ، نماد انسانیست که کرامتش را در بی معنایی حفظ می کند. از نگاه کامو زندگی اصیل زمانی آغاز می شود که انسان بدون توسط به توهمات، واقعیت را همانگونه که هست بپذیرد و با وجود همه محدودیت ها، همچنان زیستن و پیش رفتن را انتخاب کند.